Manon Leeflang

Het werk van Manon Leeflang komt voort uit de dagelijkse omgeving, waarin beelden en indrukken worden vastgelegd die gemakkelijk aan ons voorbijgaan — momenten die niet altijd bewust worden geregistreerd.

Onder de oppervlakte onderzoekt zij wat zij het schaduwverhaal noemt: de verborgen laag in beelden, objecten en in onszelf. In haar schilderijen bouwt zij lagen op, pelt ze af en legt ze nieuwe bloot. Zo ontstaat een zoektocht naar wat verborgen blijft en naar wat zichtbaar wordt wanneer er langer en aandachtiger wordt gekeken. Daarbij krijgt de kijker de ruimte om in het kijken aanwezig te blijven, zonder direct naar betekenis of herkenning te hoeven zoeken.

Hoewel haar werk figuratief is, beweegt het zich richting abstractie. De beeldtaal verandert van werk tot werk — soms atmosferisch, soms objectachtig, soms meer vervagend. Verf, ondergrond, materiaal en kleur reageren op elkaar en dragen sporen van aanraking, tijd, aandacht en stilte. In die wisselwerking tussen maken en kijken ontvouwt zich haar beeldende wereld: een dialoog tussen zien en voelen, tussen oppervlak en diepte. Haar beelden blijven open en laten ruimte voor een ervaring die niet direct vastligt of verklaard hoeft te worden.

Met haar werk onderzoekt Manon Leeflang hoe stilte en aandacht onze manier van kijken en ervaren kunnen beïnvloeden. Zij is geïnteresseerd in wat er gebeurt wanneer het kijken vertraagt: hoe ruimte kan ontstaan voor betekenis en voor een andere vorm van waarnemen — mogelijk als een ontmoeting met dat wat buiten én binnen ons leeft, en met een andere ervaring van kijken en voelen. Juist in die aandacht ligt voor haar de vraag besloten of een andere vorm van aanwezigheid en verbondenheid mogelijk wordt — met onszelf, elkaar en de wereld om ons heen.